Bidden om genezing - een getuigenis

bidden handen

Maandelijks is er in onze gebedsgroep ‘Gratia’ in Waarschoot een genezingsavond.
Ik was die dag heel druk bezig geweest en ik had geen tijd gevonden (of gemaakt) om de avond in gebed voor te bereiden. Ik ben dan ‘zomaar’ gegaan. Er was biechtgelegenheid en kans voor gebed met handoplegging. Noch voor het ene, noch voor het andere wist ik dit een plaats te geven.

Op een bepaald ogenblik klonk een ‘woord van kennis’: Deze avond richt Ik mij vooral naar jullie ogen. Je zult nieuwe ogen krijgen om de mensen rondom jou en de hele schepping anders, positief te bekijken. En wat de Heer belooft, dat doet Hij!’

Ogenblikkelijk wist ik wat de Heer van mij verlangde. Ik biechtte, kreeg vergiffenis en de opdracht om verder blij en dankbaar door het leven te gaan. In het gebed met handoplegging vroeg ik om vrij te komen van alle negativiteit in mijn omgang met mensen en situaties. Het was een sterk gebed waarin ik mocht horen: ‘De Heer kan alle negatieve dingen ombuigen tot iets positiefs in zijn dienst’. En: ‘Geen enkele mens zal ooit helemaal vrij zijn van negativiteit. Maar, als er iets negatiefs op je afkomt, moet je het zegenen’.

Ik droeg deze hoopgevende woorden mee in mijn hart. Ik was bereid om er hard aan te werken. De volgende dag ging ik, zoals gewoonlijk op die dag, babysitten bij onze dochter. Even voor ik naar huis ging zei ze zomaar ter informatie enkele dingen, waardoor twee van elkaar verschillende situaties die al maanden negatief op mijn hart drukten, die me bezwaarden, uitgeklaard werden. Dingen die ik geklasseerd had als: daarmee moet ik leren leven, dat krijgt nooit meer een positieve wending.

Er werd als het ware een gordijn opengetrokken, waardoor ik de obstakels (die gebleven waren) ‘nieuw’ kon bekijken. Wat overkwam mij? Twee geschenken? Ik legde onmiddellijk de link naar de gebedsavond. Later, in mijn gebed, zag ik het duidelijk en geloofde in de woorden: ‘Wat de Heer belooft, dat doet Hij!’ Hij had mij nieuwe ogen gegeven om positief de wereld in te kijken.

(R. Vande Velde)